گلهای صحرایی

شبی غمگین ، شبی بارانی و سرد     مرا در غربت فردا رها کرد

 

          دلم در حسرت دیدار او ماند           مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

 

                   به من می گفت تنهایی غریب است     ببین با غربتش با من چه ها کرد

 

                                     تمام هستی ام بود و ندانست            که در قلبم چه آشوبی به پا كرد

به آرامی به یادت خواهم بود طوری که هیچ کس نفهمد به یادت هستم

مثل آدمی که نفس در سینه حبس میکندجای نفس در سینه حبست میکنم سکوت میکنم

وکلامی نمی گویم تا کسی نفهمد در سینه جای نفس یاد عزیزی را حبس کرده ام.

سلام

بعد از مدت طولاني دوباره برگشتم.خوشحال ميشم با نظرات خودتون راهنماييم كنيد

مردي باهمسرش در خانه تماس گرفت و گفت:"عزيزم ازمن خواسته شده كه با رئيس و چند تا از دوستانش براي ماهيگيري به كانادا برويم"
ما به مدت يك هفته آنجا خواهيم بود.اين فرصت خوبي است تا ارتقاي شغلي كه منتظرش بودم بگيرم بنابراين لطفا لباس هاي كافي براي يك هفته برايم بردار و وسايل ماهيگيري مرا هم آماده كن
ما از اداره حركت خواهيم كرد و من سر راه وسايلم را از خانه برخواهم داشت ، راستي اون لباس هاي راحتي ابريشمي آبي رنگم را هم بردار !
زن با خودش فكر كرد كه اين مساله يك كمي غيرطبيعي است اما بخاطر اين كه نشان دهد همسر خوبي است دقيقا كارهايي را كه همسرش خواسته بود انجام داد.
هفته بعد مرد به خانه آمد ، يك كمي خسته به نظر مي رسيد اما ظاهرش خوب ومرتب بود.
همسرش به او خوش آمد گفت و از او پرسيد كه آيا او ماهي گرفته است يا نه ؟
مرد گفت :"بله تعداد زيادي ماهي قزل آلا،چند تايي ماهي کپور و چند تا هم اره ماهي گرفتيم . اما چرا اون لباس راحتي هايي كه گفته بودم برايم نگذاشتي ؟"
جواب زن خيلي جالب بود.
زن جواب داد : لباس هاي راحتي رو توي جعبه وسايل ماهيگيريت گذاشته بودم ؟!؟!؟!؟!؟!؟!!؟!؟

صدايم كن

تا نبض عالم

وجود ترا در قلبم بتپد

صدايم كن

تا فانوس خورشيد   

سوختن را در سياهي چشمانم تجربه كند

بگو . . .

          بگو  

تا يك بار ديگر

رو يا هايم را 

در سر انگشتان كلام  

           بكارم

صداي تو

غرور شاخه هاي سرو را به خاطرم مي آورد

ميخواهم

تمام ياسها

به زير پاي تو 

عطر زندگي را ببخشند 

و خستگي هايت 

در رطوبت چشمانم

                             گم  شود

صدايم كن  

تا نيلوفرانه

ترا در آغازكلام

به شاخه هاي آرزو هايم پيوند دهم

و در قلبم

آرزو هايت را

          دوباره بكارم  .  .  .

 

"بر گرفته از وبلاگ رویش"

 حضور هیچکس در زندگی ما اتفاقی نیست.خداوند در هر حضوری رازی نهان کرده برای کمال ما.

خوش آن روزی که در یابیم راز این حضور را.

 

سلام.خیلی وقته وبلاگم رو آپ نکردم.راستش دلیلش این بود که اوایل سال بود و کارهای زیادی داشتم که مجبور بودم به اونا برسم.خوشحالم که در این مدت دوستان با حضور خودشون و گذاشتن کامنت به من محبت داشتن.

ماه اردیبهشت یکی از زیبا ترین ماههای سال بشمار میاد.امیدوارم توی این ماه بهترین خاطرات براتون باقی بمونه.من هم سعی میکنم با خانواده روزهای تعطیل رو توی طبیعت باشم تا بیشتر از مواهب طبیعت زیبای بهاری استفاده کنیم.به شما هم توصیه میکنم لذت طبیعت رو تو ماه اردیبهشت از دست ندید.

ارادتمند شما شهاب

سلام.از همه دوستانی که تو این مدت با نظرات زیبای خود باعث تسلی خاطرم شدند صمیمانه تشکر می کنم.امیدوارم بتونم لایق محبتهای شما باشم.دیگه به ساعات آخر سال ۸۶ رسیدیم.مناسب دونستم تو آخرین پست سال ۸۶ فرازهایی از مناجات پیر هرات رو بنویسم.برای همه سال خوب و پر برکتی رو آرزو دارم.

الهی از فضل تو همین چشم داریم و از لطف تو همین گوش داریم بیامرز ما را که بس آلوده ایم بکرد خویش بس درمانده ایم بوقت خویش بس مغروریم به پندار خویش بس محبوبیم در سزای خویش دست گیر ما را به فضل خویش باز خوان ما را بکرم خویش ـ بارده ما را به احسان خویش.

آسمان می بارد

بوی غم می آید

پیکری سرد و نحیف روی دستان غریب

دگر از برف بدم می آید

آسمان می بارد

مادرم ای گل من تو ز پیمان شکنی هیچ نمی دانستی

رفتی در گوشه ای از بی کسی و تنهایی؟

جایگاهی در باد؟

دگر از خاک بدم می آید

مرغ خوش نغمه ببخشم اگرت بد بودم

از زمستان به خدا بیزارم

گله دارم مادر

هستی ام سوخت ز هجران تو ای یار قدیم

دگر از خویش بدم می آید

نرمی پلک قشنگت زیر انگشتانم

قامت کوچک تو  سردی تیره خاک غربت تلخ وداع

باغبان گل حسرت

عطر ارکیده ز باغ بدنت می آید

گل گلزار غریب

آسمان می بارد

دگر از سنگ بدم می آید